• „Grzechy” polskich szefów
• Dominujące przyzwyczajenie do zarządzania "od ogółu do szczegółu" oraz jasno zdefiniowanych wytycznych dla organizacji.
• Oczekiwanie od pracowników siedzenie w biurze, jako wyznacznik realizacji zadań.
• Brak elastycznego podejścia do wykonywania zadań przez pracowników.
• Niewiele działań nastawionych na rozwijania kariery i motywowania.
• Dominujące zarządzanie metodą „kija i marchewki”

Jednak liczą się ludzie i ich kompetencje

• Co piąty prezes uznaje kapitał ludzki za jeden z najważniejszych obszarów do wzmocnienia w firmie, bo generuje, ich zdaniem, najwięcej szans rozwoju. Wyraźna obawa, że niedobór kluczowych umiejętności osłabi potencjał rozwojowy, stabilność wzrostu i pozycję ich firm76 proc. prezesów firm w Europie Środkowo-Wschodniej uważa, że największym zagrożeniem dla ich biznesów jest brak na rynku pracy kluczowych talentów, a więc deficyt odpowiednich pracowników.
• Blisko 2/3 zarządzających uważa, że problemem jest pozyskanie pracowników z wymaganym poziomem inteligencji emocjonalnej, umiejętnością rozwiązywania problemów oraz zdolnościami adaptacyjnymi.

Brakuje liderów

• 86 proc. zarządzających uważa za "dość trudne" lub "bardzo trudne" rekrutowanie osób z kompetencjami lidera.
• Pond 60 proc. Szefów uważa, że nie potrafią pozyskać osób innowacyjnych i jednocześnie potrafiących budować relacje w zespole (również tym, którym mają zarządzać).

Pokolenie Y jako wyzwanie zarządcze

• Zarządzający firmami przyznają, że ich firmy nie radzą sobie z pozyskiwaniem i utrzymywaniem w pracy pokolenia millenialsów.
• Millenialsi oczekują od pracodawcy m.in. pomocy w rozwoju (nie tylko kariery), otwartości na ich pomysły, elastyczności oraz odpowiednich warunków pracy, a wiele z firm nie potrafi tego zapewnić.
• Dla pokolenia Y ważniejszy jest prestiż, zaangażowanie i poczucie misji niż pieniądze. Jednocześnie stosowane dotychczas modele zarządzania traktują te aspekty nieproporcjonalnie i wybiórczo.

Trudności w budowaniu pożądanej kultury organizacyjnej.

• Relacje w firmach często są nacechowanie niskim poziomem zaufania pomiędzy pracodawcą i pracownikiem.
• Zbyt często panuje archaiczna mentalność zarządcza (tylko pracownik kontrolowany i widziany przez menedżera na swoim stanowisku pracy, pracuje),
• Motywowaniem pracowników realizowane jest poprzez zwiększanie płac, a nie elastyczność i dawanie szans na rozwój.

Czy faktycznie te problemy i wyzwania spowodują zmiany w zarządzaniu ludźmi i postawach menedżerów? Miejmy nadzieję, że znajdziemy odpowiedź na to pytanie nie tylko w kolejnych raportach „CEO Survey”, ale również w swoim otoczeniu biznesowym.

Na podstawie: rp.pl, businessinsider.com.pl, kariera.pl